Krzew ten występuje na terenie całego kraju, na glebach jałowych, piaszczystych, w borach sosnowych i na nieużytkach. Należy do rodziny cyprysowatych i może osiągać nawet kilkanaście metrów wysokości. Jest rośliną dwupienną. Kwitnie w kwietniu i maju.
Szyszkojagody zbiera się jesienią lub w zimie w drugim roku od kwitnięcia. Pod krzak jałowca rozkłada się płachtę i delikatnie strząsa kijem lub grabkami jagody jałowca. Jeśli nie chcą opadać oznacza to, że jeszcze nie są dojrzałe i próby trzeba ponowić za rok. Przy zbiorze jagód nie należy niszczyć krzewów. Suszyć je możemy początkowo bez ogrzewania, rozkładając cienką warstwą i często przesypując, potem należy dosuszać w suszarni w temperaturze nie wyższej niż 35°C. Jagody suszone w wyższych temperaturach tracą olejki eteryczne i właściwości lecznicze.
Szyszkojagody jałowca zwiększają ilość wydalanego moczu i dezynfekują drogi moczowe. Mogą być pomocne w leczeniu ludzi z upośledzoną czynnością nerek, z obrzękami pochodzenia nerkowego i sercowego, a także w leczeniu kamicy moczowej. Dawki jałowca powinny być umiarkowane, bowiem zbyt duże dawki mogą uszkodzić nerki.
Związki zawarte w szyszkojagodach jałowca pobudzają wydzielanie żółci i soków trawiennych w przewodzie pokarmowym, czym przyczyniają się do poprawy trawienia. Przeciwdziałają nadmiernej fermentacji w jelitach. Zbyt duże dawki wyciągów z jałowca drażnią jednak błonę śluzową przewodu pokarmowego. Przeciwwskazane jest stosowanie wyciągów jałowca w ostrych chorobach zapalnych przewodu pokarmowego, w zaostrzonej chorobie wrzodowej, w ciężkich chorobach nerek oraz wątroby, a także w ciąży.
Olejek uzyskiwany z szyszkojagód jałowca może być stosowany zewnętrznie, znosi bóle, m.in. bóle stawowe, korzonkowe i nerwobóle.
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
